Iblis:
Apa perlunya engkau tanya? Jangan tanya pula perluku kesini.
Ibrahim:
Ada yang ingin kau sampaikan padaku?
Iblis:
Engkau takkan mau mendengarnya..
Ibrahim:
Kalau begitu, pergilah!
Iblis:
Aku hanya mau bilang, aku amat kecewa dengan engkau, Ibrahim.
Ibrahim:
(tertawa) Selamanya engkau akan kecewa dengan aku.
Iblis:
Dulu kukira engkau seorang yang baik. Yang cinta betul pada anakmu. Tadi siang pun waktu engkau bertemu dengan Ismail, aku masih mengira engkau memang ayah yang baik. Baik sekali. Tapi sekarang, dengan segala bukti yang ada padamu, engkau memang seorang ayah yang amat, amat jahat (pause). Ibrahim! (pause) (tiada sahutan). Ibrahim!